Tuesday, October 31, 2006

دلم تنگه

این آهنگ و تقدیم می کنم به بهترین دوستم که خودش منو با خواننده این آهنگ آشنا کرد. به یاد تمام خاطراتی که باهم داشتیم ... راستی خیلی دوست داشتم که لینک برای این آهنگ پیدا می کردم، اگه می دونی چطوری بهم بگو
I can see you now by the light of the dawn,
And the sun is rising slow,
We have talked all night,
and I can’t talk anymore
But I must stay and you must go;
You have always been such a good friend to me,
Through the thunder and the rain,
And when you’re feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me;
There are those who fail,
there are those who fall,
There are those who will never win,
Then there are those who fight for the things they believe,
And these are men like you and me;
In my dream we walked, you and I to the shore
Leaving footprints by the sea,
And when there was just one set of prints in the sand,
That was when you carried me;
You have always been such a good friend to me,
Through the thunder and the rain,
And when you’re feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me;
When you’re feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me,
Lift your heart and think of me.

1 comment:

فرزاد said...

آره احسان جونم .... هی ... یادته چه دوره‌های خوبی با هم داشتیم؟ (فرض اینه که بهترین دوستت منم!!!) واقعاً‌دوران خوشی داشتیم در کنار هم ... اما دست تقدیر ما رو از هم جدا کرد. تو رفتی کانادا تا پیشرفت کنی و من این جا موندم که مثل یک خوک کثیف بمیرم! اینه آینده‌ای که هر کسی برای خودش رقم می‌زنه ... غم مخور دوست پیروز من! غم مخور که رستگاری از آنِ کانادا رفتگان است و در همین حین هنر نزد ایرانیان است و بس!
خیلی دلم واست تنگ شده ای اردشیر بزرگ!!!